Wargaming Zone     

Normanowie kontra włoscy Longobardowie
Data: Pon 04 Kwi, 2005
Autor: Jarosław Kocznur
Raport z bitwy między Normanami a włoskimi Longobardami

1. Informacje ogólne

2. Siły, teren i zadania każdej ze stron

3. Rozmieszczenie oraz plany

4. Przebieg walki

5. Komentarz (oczywiście subiektywny)

6. Dygresja na koniec



1. Informacje ogólne.

Bitwa rozegrana została 12.02.2005 r. w systemie De Bellis Antiquitatis (DBA) wersja 2.2. Rozgrywka trwała nieco ponad pół godziny (9 rund każda po 2 tury), a zatem według zasad przyjętych w przepisach, w rzeczywistości trwałaby ok. 3 godzin.

Nie oparta była na scenariuszu (rozgrywana była według zasad przewidzianych w przepisach) i nie uczestniczył w niej sędzia.

W bitwie wzięło udział 2 graczy. Autor niniejszego opisu dowodził wojskami Normanów. (Przed bitwą gracze zdecydowali, że będzie ona rozegrana między tymi dwiema konkretnymi armiami, po czym losowano, który gracz, jaką armią będzie dowodził).

Szczegółowe wyjaśnienie pojęć dotyczących wojsk i inne informacje ułatwiające lepsze zrozumienie opisu bitwy czytelnik znajdzie w moim w artykule -"Rodzaje Wojsk w DBA – objaśnienie, charakterystyka, siła, zalety i wady."



2., Siły, teren i zadania każdej ze stron.

Armia Normanów:

Zgodnie z listą armii dla DBA III/51 Normanowie 888-1072 r. do standardowej rozgrywki może być użyta armia w składzie:

1 x Generał jako Rycerze (R - Gen) - W tym wypadku R reprezentują ciężką kawalerię normańską.

5 x Rycerze (R 1 do 5) - W tym wypadku R reprezentują ciężką kawalerię normańską.

1 x Rycerze, Kawaleria lub Lekka Jazda

1 x Rycerze lub Kawaleria

2 x Włócznie (Wł 1 do 2) - W tym wypadku Wł reprezentują ciężką piechotę normańską lub spieszoną ciężką kawalerie.

2 x Lekka Piechota lub Łuki

Do bitwy Normanowie wystawili 1 x Lekka Jazdę (LJ) - w tym wypadku reprezentującą lekką jazdę bretońską (rezygnując z Rycerzy lub Kawalerii), 1 x Kawalerię (K) - w tym wypadku reprezentującą kawalerię bretońską (rezygnując z kolejnych Rycerzy) i 2 x Łuki (Ł 1 i 2) - w tym wypadku reprezentujące normańskich łuczników (rezygnując z Lekkiej Piechoty)

Armia włoskich Longobardów:

Zgodnie z listą armii dla DBA III/21 Włoscy Longobardowie (w wersji angielskiej używana jest nazwa Italian Lombard) 584-1076 r. wersja b) dla lat 775-1076 r. do standardowej rozgrywki może być użyta armia w składzie:

1 x Generał jako Rycerze (R - Gen) - W tym wypadku R reprezentują ciężką kawalerię Longobardów.

4 x Rycerze (R 1 do 4) - W tym wypadku R reprezentują ciężką kawalerię Longobardów.

4 x Włócznie (Wł 1 do 4) - W tym wypadku Wł reprezentują ciężką piechotę.

2 x Łuki lub Lekka Piechota

1 x Horda (Hd) - W tym wypadku Hd reprezentującą masę nie wyćwiczonych rekrutów-chłopów.

Do bitwy Longobardowie wystawili: 1 x Lekką Piechotę (LP) - w tym wypadku reprezentującą ich lekkie formacje i 1 x Łuki (Ł) - reprezentujące większe zorganizowane oddziały łuczników (rezygnując z dwóch oddziałów tego samego typu tj. np. 2 x Ł.)

Piechota:

Longobardowie mieli liczebną przewagę w piechocie w ogóle, a szczególnie w ciężkiej piechocie walczącej w zwartych formacjach (Wł). Zapewne dla wzmocnienia właśnie tej ciężkiej piechoty w walce z Rycerzami wzmocniono ją LP. Mieli też jeden oddział Łuczników, ale w tym rodzaju wojsk przewagę liczebną mieli Normanowie.

Normanowie posiadali zdecydowanie mniej piechoty jednakże posiadali przewagę w wojskach zdolnych do prowadzenia walki na dystans (łucznikach).

Jazda:

Longobardowie mieli mniej jazdy i składała się ona wyłącznie z Rycerzy mogli, więc obawiać się ewentualnego oskrzydlenia lub przewagi manewrowej przeciwnika.

Normanowie posiadali zdecydowaną przewagę w jeździe, choć w samych Rycerzach przewaga ta była niewielka, zdecydowali się bowiem na skorzystanie z opcjonalnej kawalerii i lekkiej jazdy bretońskiej, licząc na jej szybkość i większą manewrowość, nawet kosztem mniejszej siły.

Teren, na którym rozgrywała się bitwa, przedstawiony został na załączonych zdjęciach. Ograniczę się, więc w tym miejscu tylko do kilku uwag i wyjaśnień:

a)Teren został wystawiony przez gracza walczącego Longobardami, gdyż to on w losowaniu uzyskał statut strony broniącej się, a zatem gra była rozgrywana na "jego terenie".

b)Jako ciekawostkę należy wskazać, że jako jeden z elementów terenu został umieszczony teren zabudowany (przez który przechodzi droga), który w grze zastępuje stronie broniącej się obóz i może stanowić bardzo silny punkt oporu zwłaszcza, jeśli druga strona ma głównie jazdę, która nie nadaje się do atakowania zabudowań.

c)Pozycje wyjściowe obu stron były zupełnie różne. Longobardowie na obu skrzydłach mieli zły teren (na lewym skrzydle las a na prawym strome wzgórze) a ich teren zabudowany znajdował się na lewym skrzydle Normanów. Normanowie zaś rozstawiali się właściwie w otwartym terenie (z łagodnym wzniesieniem na prawym skrzydle).

Zadaniem obu stron było uzyskanie zwycięstwa zgodnie z zasadami określonymi w DBA, tj. poprzez wyeliminowanie 4 elementów armii przeciwnika przy mniejszych stratach własnych lub też wyeliminowanie elementu Generała (również przy mniejszych stratach własnych).



3. Rozmieszczenie oraz plany.

Początkowe rozmieszczenie obydwu stron przedstawione zostało na zdjęciu nr 1.

Longobardowie ustawili swoje siły bardziej po lewej stronie pola walki, w dwóch grupach rozdzielonych stromym wzniesieniem. Na prawym skrzydle stanęła kolumna złożona z 3 oddziałów ciężkiej piechoty (Wł 2 do 4) na końcu, której stanęła lekka piechota. W centrum na stromym wzniesieniu stanął oddział łuczników (Ł), a z tyłu za tym wzgórzem schował się oddział rekrutów (Hd). Lewe skrzydło stanowiła grupa ciężkiej kawalerii (R 1 do 4) w głębokiej formacji z dowódcą (R-Gen) po prawej stronie. Zaś na lewym skrzydle Normanów wśród zabudowań zajął miejsce jeszcze jeden oddział ciężkiej piechoty (Wł 1).

Normanowie stanęli w jednej grupie, bardziej po prawej stronie pola walki, częściowo okrakiem na łagodnym wzniesieniu. Od lewej stanęły kolejno: dwa oddziały ciężkiej piechoty w kolumnie (Wł 1 i 2), dwa oddziały ciężkiej kawalerii (R 1 i 2) również w kolumnie, oddział z dowódcą (R-Gen), kolejne 3 oddziały ciężkiej kawalerii (R3 do 5), łucznicy w kolumnie (Ł1i2) i kawaleria bretońska (K) za którą stanęła lekka jazda bretońska (LJ).



Plany - Normanów

Obóz umieszczono za łagodnym wzniesieniem prawie przy prawym narożniku pola walki. Obóz nie został obsadzony wojskiem i był broniony tylko przez Czeladź obozową.

Normanowie zakładali przeprowadzenie ataku na prawym skrzydle i uchwycenie lasu przez swoich łuczników i raczej obronne działanie na lewym skrzydle zdając sobie sprawę, że przeciwnik będzie raczej dążył do uderzenia na lewe skrzydło Normanów. Można się było również spodziewać uderzenia na obóz Normanów przez oddział piechoty z zabudowań, co mogło być bardzo niebezpieczne. Wódz (Generał) zajął pozycję w centrum szyku, nieco po lewej stronie, co miało mu umożliwić sprawne dowodzenie całością sił i ewentualnie dać możliwość wykorzystania swojej siły przeciwko ciężkiej piechocie przeciwnika.



Plany – Longobardów (opis w oparciu o początkowe rozstawienie).

Jak już wspomniałem rolę obozu tej armii spełniał teren zabudowany, który znalazł się na lewym skrzydle wojsk normańskich.

Zabudowania te zostały obsadzone przez ciężką piechotę, która mogła stamtąd, przy wykorzystaniu drogi, pokusić się o atak na obóz Normanów, co mogło decydująco wpłynąć na wynik starcia. Rozmieszczenie wojsk wskazywało raczej na zamiar uderzenia ciężką piechotą z prawego skrzydła, co w przypadku ruszenia Normanów do przodu dawałoby możliwość zaatakowania ich flanki.

Pozycja Generała po prawej stronie grupy ciężkiej kawalerii dawała nie tylko sprawne dowodzenie, ale również potwierdzała takie przypuszczenie.

Krótki komentarz:

Niezrozumiałym wydaje się zrezygnowanie z możliwości przestawienia dwóch par oddziałów Longobardów po ustawieniu się Normanów. Wydaje się, bowiem, że bardzo korzystna byłaby dla nich zamiana pozycjami Wł 2 i 3 z R 4 i 5. Tym bardziej, że nie zmniejszyłoby to siły ofensywnej kolumny z prawego skrzydła (być może nawet by ją wzmocniło), a zabezpieczyło lewe skrzydło przed widocznym zamiarem wykorzystania tam normańskich łuczników.



4. Przebieg walki.

Przebieg walki został zilustrowany na załączonych zdjęciach. Wykonywane one były raz na rundę w związku z tym w momencie, kiedy doszło do walk (rozstrzyganych po każdej turze) nie wszystkie zdarzenia są na nich widoczne. Zdjęcia pokazujące przynajmniej niektóre takie sytuacje oraz bardziej same wojska (figurki) biorące udział w bitwie zostaną wkrótce przedstawione w „Galerii” w dziale „bitwy”.

Na pierwszym zdjęciu przedstawiającym początkowe rozstawienie umieszczono oznaczenie wszystkich elementów każdej ze stron. Opisu armii Longobardów (jako broniącej się) wykonano niebieskimi literami, a Normanów (jako atakującej), czerwonymi. Zdjęcie umieszczone przed opisem każdej rundy pokazuje sytuację przed jej rozpoczęciem, czyli od 2 rundy, na koniec rundy poprzedniej.



RUNDA 1



I tura Normanów

Normanowie jako atakujący rozpoczęli swoją I turę (Będą też zaczynać każdą kolejną rundę). Kolumna jazdy bretońskiej (K i LJ) na ich prawym skrzydle rusza w przód. Podobnie (tyle, że wolniej) robią wszystkie pozostałe oddziały poza ciężką piechotą na lewym skrzydle.

I tura Longobardów (2 tura gry)

Longobardowie pozostają na pozycjach zmieniając jedynie ustawienie. Z kolumny na prawym skrzydle wychodzi jeden oddział ciężkiej piechoty (Wł 3) i staje w linii z pierwszym oddziałem (Wł2). Na lewym skrzydle zaś oddział ciężkiej kawalerii (R5) wydłuża w lewo front tej grupy.



RUNDA 2



II tura Normanów (3 tura gry)

Normanowie ruszają w przód łucznikami i ciężką kawalerią stojącą w pierwszej linii. Oddziały ciężkiej kawalerii z drugiej linii ruszają w lewo, a kolumna ciężkiej piechoty (Wł 1 i 2) rusza w przód tworząc kolumnę z oddziałem ciężkiej kawalerii (R2), który przed chwilą wyszedł przed nich.

II tura Longobardów (4 tura gry)

Cała grupa ciężkiej kawalerii Longobardów z prawego skrzydła rusza w przód, podobnie jak ich łucznicy na stromym wzgórzu. Tymczasem na lewym skrzydle ich piechota dalej stoi w miejscu przestawiając jedynie oddziały z kolumny w linię.



RUNDA 3



III tura Normanów (5 tura gry)

Normanowie ruszają na skrzydłach. Na prawym rusza grupa tworzona przez całą jazdę bretońską i dwa oddziały łuczników (K, LJ i Ł1-2), na lewym zaś kolumna, którą tworzą jeden odział ciężkiej kawalerii (R2) i dwa ciężkiej piechoty (Wł 1 i 2).

III tura Longobardów (6 tura gry)

Longobardowie kończą ustawiać piechotę na prawym skrzydle tworząc linie z trzech oddziałów ciężkiej piechoty (Wł 2 do 4) z lekką piechotą za środkowym (jest to typowa formacja defensywna przeciwko jeździe). Zaś ich oddział łuczników staje bokiem do lewego skrzydła Normanów, pozostając wciąż na stromym wzniesieniu.



RUNDA 4



IV tura Normanów (7 tura gry)

Normanowie dalej działają tylko na skrzydłach. Łucznicy na prawym skrzydle rozwijają się w linię przed kawalerią bretońską łapiąc skraj lasu, zaś na lewym skrzydle ciężka jada (R2) rusza w lewo ustępując drogę swojej ciężkiej piechocie (Wł 1 i 2) która w kolumnie rusza ku longobardzkim łucznikom na wzgórzu. Również drugi oddział ciężkiej kawalerii (R5) z drugiej linii rusza w bok na lewe skrzydło.

IV tura Longobardów (8 tura gry)

Ich prawe skrzydło (Wł 2 do 4 i LP) rusza w przód. Oddział ciężkiej kawalerii (R2) wychodzi z linii i staje przed oddziałem z dowódcą kierując się ku ciężkiej piechocie Normanów (Wł 1 i 2). Zaś na jego miejsce w linii wchodzi oddział drugiego rzutu (R1).



RUNDA 5



V tura Normanów (9 tura gry)

Prowadzący kolumnę oddział ciężkiej piechoty (Wł 1) cofa się odchodząc w lewo i staje w linii z tylnym oddziałem (Wł 2) a na lewym skraju tej nowej formacji dołącza do nich oddział ciężkiej kawalerii (R2). Dwa oddziały łuczników idąc częściowo przez las zachodzą prawe skrzydło ciężkiej kawalerii przeciwnika.

Oba oddziały łuczników normańskich ostrzeliwują, ciężką kawalerię przeciwnika (R5) zmuszając ją do cofnięcia się.

V tura Longobardów (10 tura gry)

Longobardzka ciężka kawaleria (R4) szarżuje na jeden z oddziałów normandzkich łuczników (Ł2). Oddział ten otrzymuje w tej walce wsparcie od drugiego oddziału łuczników.

W wyniku tej walki ciężka kawaleria zostaje wyeliminowana.



RUNDA 6



VI tura Normanów (11 tura gry)

Dwa oddziały łuczników kontynuują obchodzenie prawego skrzydła ciężkiej kawalerii Longobardów.

Ich ostrzał ciężkiej kawalerii (R5) wroga, do której znów się zbliżyli, nie daje efektu.

VI tura Longobardów (12 tura gry)

Kolejny oddział ciężkiej kawalerii (R 1) rusza ku normandzkim łucznikom. Nie dochodzi jednak jeszcze do walki i oddział zajmuje tylko pozycje na wprost jednego z tych oddziałów.

Po ruchach jeden oddział normandzkich łuczników (Ł2) strzela bez efektu do ciężkiej kawalerii (R1) szykującej się do uderzenia na nich, a drugi (Ł1) zmusza ostrzałem do cofnięcia się drugi oddział tej kawalerii (R5).



RUNDA 7



VII tura Normanów (13 tura gry)

Oba oddziały jazdy bretońskiej (K i LJ) stają w kolumnie na skrzydle łuczników (Ł2), aby dać im ewentualne wsparcie w walce z kolejnym oddziałem ciężkiej kawalerii wroga. W centrum duża grupa ciężkiej kawalerii i piechoty (Wł1-2, R1, R-Gen i R3) rusza w przód, zaś oddział ciężkiej kawalerii (R4) z prawego skraju tej grupy, (który ze względu na ruch jazdy bretońskiej nie miał już miejsca na ruch w przód) zajmuje miejsce w drugim rzucie tej grupy na jej prawym skraju. Dwa oddziały ciężkiej kawalerii (R2 i 5) pozostając w miejscu zabezpieczają tyły i obóz.

Po ruchach oba oddziały normandzkich łuczników (Ł1 i 2) zmuszają ostrzałem do cofnięcia się oddział ciężkiej kawalerii (R1) szykującej się do uderzenia na nich. A łucznicy Longobardów bez efektu ostrzeliwują ciężką piechotę (Wł2) Normanów.

VII tura Longobardów (14 tura gry)

Longobardzkie prawe skrzydło (Wł 2 do 4 i LP) wykonuje obrót w lewo wychodząc powoli zza stromego wzniesienia.

Po ruchach normandzcy łucznicy eliminują ostrzałem z dalszej walki oddział ciężkiej kawalerii Longobardów (R5). Z kolei łucznicy Longobardów swoim ostrzałem zmuszają do cofnięcia się ciężką piechotę (Wł2) Normanów.



RUNDA 8



VIII tura Normanów (15 tura gry)

Ciężka piechota Normanów (Wł 2) atakuje łuczników longobardzkich na stromym wzgórzu. Drugi oddział (Wł 1) wspomaga go w tej walce. Do ataku rusza również grupa ciężkiej kawalerii w centrum (R1, R-Gen, R3 i 4) i jeden z oddziałów tej grupy (R1) nawiązuje walkę z ciężką kawalerią longobardów (R2).

Oba oddziały Normanów wygrywają swoje walki odpychając przeciwnika, z tym, że ciężka kawaleria longobardów (R1) cofając się przechodzi przez oddział z ich dowódcą (R-Gen) i staje za nim, a ścigająca ją ciężka kawaleria Normanów niemalże nawiązuje kontakt z oddziałem z generałem.

VIII tura Longobardów (16 tura gry)

Longobardzka ciężka kawaleria z generałem (R-Gen) nawiązuje walkę ze ścigającą ciężką kawalerią Normanów wspomagana przez drugi oddział (R4) na lewym skrzydle, a pokonany w poprzedniej walce oddział ciężkiej kawalerii (R2) staje w drugim rzucie, na lewym skrzydle tej grupy. Ciężka piechota (Wł1) wychodzi z terenu zabudowanego i atakuje stojący obok tego terenu oddział ciężkiej kawalerii Normanów (R2).

Po ruchach łucznicy Longobardów bez efektu ostrzeliwują ciężką piechotę Normanów.

Następnie rozgrywane są walki. Oba oddziały Longobardów przegrywają swoje walki, z tym, że ciężka piechota (Wł1) zostaje rozbita, a oddział z generałem (R-Gen) zostaje odepchnięty. Oba oddziały ciężkiej kawalerii Normanów ścigają po walce, dzięki czemu oddział z generałem pozostaje w zwarciu z przeciwnikiem i będzie kontynuował walkę w następnej turze.



RUNDA 9



IX tura Normanów (17 tura gry)

Ciężka kawaleria Normanów w centrum (R-Gen, R3 i 4) rusza w przód w wyniku, czego oddział z generałem nawiązuje walkę z ciężką kawalerią Longobardów (R4) wspomagany przez drugi oddział (R3) na prawej flance.

Po ruchach łucznicy Longobardów ponownie bez efektu ostrzeliwują piechotę Normanów.

Następnie rozgrywane są walki. Oddział z generałem Longobardów (R-Gen) remisuje swoją walkę (z R1), natomiast oddział z generałem Normanów wygrywa zmuszając przeciwnika (R4) do odwrotu. Odepchnięty oddział przechodzi przez oddział stojący za nim (R2) a ścigający oddział z generałem Normanów wchodzi w walkę z tym nowym przeciwnikiem.

IX tura Longobardów (18 tura gry)

Longobardzkie prawe skrzydło (Wł 2 do 4 i LP) kołuje w lewo wychodząc za stromego wzniesienia. Łucznicy na tym wzniesieniu atakują ciężką piechotę Normanów (Wł 2) wykorzystując fakt, że w złym teranie nie jest ona tak skuteczna. Ciężka kawaleria (R4) pokonana w poprzedniej walce wychodzi na lewą flankę wspomagając swoich towarzyszy w walce z oddziałem z normańskim generałem (R-Gen). Rusza również w przód grupa rekrutów (Hd).

Łucznicy wykorzystując przewagę ataku od szczytu wzniesienia i złego terenu odpychają ciężką piechotę Normanów (Wł1), ciężka kawaleria pokonuje tym razem odział z normańskim generałem i ściga go, ale ciężka kawaleria Normanów rozbija oddział z generałem Longobardów.

W ten sposób longobardowie przegrywają bitwę tracąc 4 oddziały w tym również oddział z generałem nie zadając Normanom żadnych strat.



Zdjęcie pokazuje sytuacje na planszy po IX turze Longobardów i na koniec gry.



5. Komentarz (oczywiście subiektywny)

Ogólny:

a)choć Normanowie mieli pewną przewagę w jeździe (stanowiła ona 2/3 ich armii, gdy u przeciwnika mniej niż 1/2) to dość duży wkład w zwycięstwo wnieśli ich łucznicy.

b)duże znaczenie w tej bitwie i to zdecydowanie korzystniejsze dla Normanów miało ukształtowanie terenu, choć mogło ono równie dobrze posłużyć ich przeciwnikowi.

Działania Longobardów.

Wydaje się, że bardzo duże znaczenie dla wyniku bitwy miało nie skorzystanie przez gracza walczącego tą armią z możliwości zmiany ustawienia, po rozmieszczeniu się na polu walki Normanów. Najwłaściwszą wydaje się zamiana pozycji dwóch oddziałów ciężkiej piechoty z prawego skrzydła na dwa oddziały ciężkiej kawalerii ze skraju lewego skrzydła. Nie dałoby to bowiem prawdopodobnie możliwości uzyskania przez łuczników normandzkich tak dużych sukcesów w pierwszej połowie bitwy.

Również duże znaczenie miało moim zdaniem opóźnione wyjście prawego skrzydła, spowodowane przygotowaniem obronnego szyku na pozycjach wyjściowych. Z tego powodu 1/3 ich wojsk w ogóle nie wzięła udziału w walce.

Działania Normanów:

Normanowie konsekwentnie realizowali w tej bitwie swój początkowy plan, choć nie można ukryć, że mogli to robić w dużej mierze dzięki błędom strony przeciwnej.



6. Dygresja na koniec

Opisem tej bitwy zamknęliśmy pewien cykl. Jest to bowiem czwarty raport opisujący bitwę między dwiema armiami, przy czym każda para armii była z jednej z czterech części, na jakie podzielona jest lista armii do DBA (część I – okres rydwanów 3000r. p.n.e. do 500 r. p.n.e., część II – okres klasyczny 500 r. p.n.e. do 476 r., część III – okres wczesnego średniowiecza 476 r. do 1071 r. i część IV – okres późnego średniowiecza 1071 r. do 1500 r.). W ten sposób, choć może nie chronologicznie i nie wnikając zbyt głęboko w temat, przeszliśmy przez spory okres naszej historii wojskowości. Kiedy rozpoczynałem pisanie tych raportów, nie myślałem, żeby tworzyć z nich taki cykl. Jednakże, kiedy pierwsze trzy raporty powstały z bitew między parami armii z trzech różnych części listy armii, pomyślałem, że właściwie powstaje cykl i należałoby go zamknąć bitwą między armiami z III okresu, tj. od 476 r. do 1071 r.. Trochę to trwało, zanim nadarzyła się taka okazja, ale ten raport właśnie zamyka ten nie zaplanowany początkowo cykl.

Teraz zaś, jeżeli tylko gospodarze strony i jej czytelnicy będą dalej zainteresowani podobnymi raportami, będę chciał kontynuować taki cykl już świadomie i w miarę możliwości chronologicznie. Tworzenie cyklu nie oznacza jednak, że skupię się jedynie na opisach bitew rozgrywanych w systemie DBA. Tak jak dotychczas, a może wręcz jeszcze bardziej, będę starał się przedstawiać opisy bitew z innych systemów, aby czytelnicy, w ten moim zdaniem najlepszy sposób, mogli zapoznawać się z różnymi systemami do historycznych gier bitewnych.

Komentarze

Wt 12 Kwi, 2005 Jarek napisał:
Wielkie dzięki Hospitaler.
Przepraszam, że dopiero teraz odpowiadam ale wcześniej nawet nie widziałem, że jest komentarz ( na głównej stronie pod wiadomością o artykule nie dają takiej informacji :)), a i czas był nie za bardzo do zaglądania na stronę i siedzenia w niej.
Bardzo się cieszę, że choć częściowo przyczynię się do tworzenia innych raportów, a zwłaszcza takich z nowych nieznanych systemów. Może dzięki temu ktoś nowy zainteresuje się Twoim systemem i będzie chciał w niego zagrać. Osobiście radzę Ci jednak zrobić go w formie artykułu do umieszczenia na stronie przez Marcina Gawędę a nie na Forum. Choćby ze względu na to, że będzie bardzeij widoczny. A na Forum można będzie potem o nim pogadać :).
Co do większej ilości raportów to już trzy kolejne leżą u mnie „w szufladzie” ale nie chce zasypywać nimi Strony i Marcina zwłaszcza że wszystkie są z DBA w tym jedna ze średniowiecza:). (Bo w tym systemie bitwy są szybkie więc można ich grać na potęgę nawet po kilka dziennie.)
pozd
Jarek

Wt 05 Kwi, 2005 HOSPITALER napisał:
Trzeba przyznać że bitwa ciekawa. Longboardom wyraźnie się nie poszczęściło a Normanowie walczyli wspaniale - podobał mi się także ich plan. Cały ten opis natchnął mnie do napisania własnego raportu który może niedługo umieszczę na forum :) Bitwa byłaby z mojego wpół wymyślonego systemu osadzonego w czasach krucjat.

Proszę więcej raportów, szczególnie z okresu średniowiecza :)


Dodaj komentarz