.:Wargaming Zone:. - serwis wargamingowy - .:Artykuł - Proponowane rozwiązania zadania taktycznego nr 1:.
Wargaming Zone     
Niedziela godzina 02:09,
16 grudzień 2018

Proponowane rozwiązania zadania taktycznego nr 1
Data: Wt 06 Lip, 2004
Autor: Robert Kowalski
Oto proponowane trzy rozwiązania zadania opublikowanego jakiś czas temu w ABC Wargamingu

Propozycja Huberta

Propozycja Roberta

Propozycja Autora zadania



Wstęp

Wpłynęły dwie pełne odpowiedzi na postawione zadanie, poniżej chciałbym także przedstawić rozwiązanie proponowane przez Autora scenariusza. Ponieważ rozwiązania są bardzo szczegółowe i stale nawiązują do mapy, warto mieć ją przed oczami lub przynajmniej zwrócić uwagę na najczęściej wymieniane obiekty, jak las E czy wzgórze D.

Co ciekawe, proponowane rozwiązania były dość podobne (mam nadzieję, że nie znaczy to, że jesteśmy bardzo przewidywalnymi przeciwnikami;-)

Przypomnę pytania, postawione przez Autora zadania:

1. Jaki powinien być szyk kolumny marszowej.

2. Jakie plany może generał zrobić w czasie marszu.

3. Jak zdobyć informacje

4. Jakie dyspozycje będą wydawane w poszczególnych fazach.

5. Jakie plany modyfikacji tych dyspozycji należy przewidzieć.

6. Jak należy się zachować gdy siły nieprzyjaciela okażą się:

a - większe niż własne

b - porównywalne z własnymi

c - mniejsze niż własne.

7. Jak i gdzie ustawić własne oddziały i jakie im wyznaczyć zadania w każdym z powyższych wypadków.



Propozycja Huberta

Jako pierwsza odpowiedź Huberta - odpowiedzi formułowano zgodnie z numeracją pytań:

1. Szyk kolumny regiment piechoty lekkiej, bateria, regiment piechoty liniowej, 2 szwadrony strzelców konnych. Dwa pozostałe wysyłam osobno jako rozpoznanie. Jeżeli las, przez który biegnie droga, jest gęsty (co będę wiedział od rozpoznania) bateria zajmuje miejsce pomiędzy regimentem piechoty liniowej, a strzelcami konnymi.

2. Może sobie zaplanować gdzie będzie nocować. A poważniej może sobie zaplanować, jak będzie zdobywał las E, wzgórze D, las C i miejscowość A, bo są to jedyne miejsca, gdzie może trafić na przeciwnika. Oraz co zrobi, jak się okaże, że rzeka na prawej flance jest możliwa do sforsowania. (nie wiem, czy przedmiotem zadania jest określenie szyków do użycia w tych sytuacjach, bo wprost tego zadanie nie precyzuje. jeżeli tak, to oczywiście będzie to moja ulubiona formacja składająca się z dwóch rzutów (w pierwszym piechota lekka lub liniowa, zależnie co będzie celem ataku), bateria umieszczona w centrum szyku brygady, kawaleria lekko cofnięta ubezpiecza flanki.)

3. Przy pomocy kawalerii. (która po pierwsze powinna sprawdzić las E,

forsowalność rzeki na odcinku do lasu, wzgórze D, las C, forsowalność rzeki na dalszym odcinku - jeżeli rzeka jest możliwa do sforsowania dobrze byłoby sprawdzić las F).

4. Właściwe dla danej fazy (cokolwiek rozumiane jest przez to pojęcie). W momencie wymarszu zostanie określony szyk kolumny, rozkazy dla kompanii prowadzących rozpoznanie. Po wykryciu przeciwnika, zostaną wydane rozkazy sformowania szyku bojowego, właściwego dla zaistniałej sytuacji, po czym zostaną wydane rozkazy natarcia/odwrotu, zależnie od sytuacji.

5. Należy przewidzieć modyfikację na okoliczność, czy przeciwnik będzie bronił się w lesie, czy na wzgórzu i zależnie od tego formować pierwszą linię z piechoty lekkiej lub liniowej. Jeżeli w pierwszej linii stanie piechota liniowa, należy przewidzieć wydzielenie dla niej osłony z drugiego rzutu. I, co najważniejsze, należy przewidzieć ubezpieczenie w sytuacji, gdy rzeka jest możliwa do sforsowania.

6. a) Należy przejść do obrony jawniając jak najmniej posiadanych sił.

b) Zależy od kompozycji sił przeciwnika oraz od tego, jak bardzo dowódca chce zdobyć Legię Honorową. Jeżeli widzi słabość w składzie i/lub ugrupowaniu przeciwnika należy uderzać (szybko, celnie i skutecznie).

c) Uderzać.

7. Przy tej wielkości mapy i liczbie możliwych wariantów zachowań przeciwnika na ten temat można by napisać powieść....

a) Najlepiej byłoby nie opuszczać piechotą lasu, przez który biegnie

droga (jednak zakładając jakąś śladową inteligencję ze strony przeciwnika nie będzie to wcale proste). Rozmieścić piechotę lekką na lizjerze lasu, okrakiem w stosunku do drogi, z piechoty liniowej utworzyć drugi rzut. Jeżeli las jest rzadki postawić baterię w lesie przy drodze, jeżeli gęsty odesłać ją do tyłu. Kawalerię skoncentrować nieco z tyłu na drodze (chyba, że las jest rzadki, wtedy można ze 2 szwadrony umieścić jako wsparcie za linią obsadzoną przez lekką piechotę). Jeżeli siły przeciwnika pojawią się po wyjściu z lasu to jest pozycja, na którą należy się wycofywać. Piechota lekka utrzymuje skraj lasu, liniowa ją wspiera, kawaleria kontroluje drogę i czeka na rozkaz do kontrataku.

b) W tym przypadku prawie na pewno nie da się ustalić równowagi sił z przeciwnikiem przed wyjściem z lasu (chyba, żeby wykazał się on daleko idącą niekompetencją, ale wtedy będzie to wyglądało tak, jakby miał dużą przewagę, więc zajdzie przypadek a). W związku z tym, rozmieszczenie będzie zależało od formacji przyjętej do ataku na daną pozycję trzymaną przez nieprzyjaciela. Od tego będą też zależeć rozkazy. Ogólnie rozkazy te będą zależeć również od tego, czy w siłach i/lub ugrupowaniu nieprzyjaciela. jest słabość, którą można wykorzystać - w takim przypadku będą to rozkazy ofensywne, w innym przypadku, należy się wycofać na dogodną obronną pozycję (np. taką jak opisana w a), albowiem po pierwsze walka w takiej sytuacji będzie walką na wyniszczenie, po drugie istnieje możliwość, że przeciwnik dostanie posiłki.

c) Znów, możliwości jest wiele bo wiele jest pozycji, których przeciwnik może bronić. Załóżmy, że będzie bronić lasu E. W takiej sytuacji, pod osłoną lasu, na prawo od drogi, regiment lekki formuje pierwszy rzut, a za nim regiment liniowy drugi rzut. 1 szwadron zajmuje pozycje na prawej flance brygady jako jej ubezpieczenie (front nie sięgnie aż do rzeki). Bateria zajmuje pozycję na drodze, nieco z tyłu, pozostałe 3 szwadrony formują się na lewo od baterii, pod osłoną lasu. Piechota wsparta z prawej flanki szwadronem uderza frontalnie na las E, podczas gdy pozostałe 3 szwadrony wykonują manewr obchodzący w stronę wzgórza D (przerwy między wzgórzem D i lasem E) - do tego momentu z wcześniejszego rozpoznania musi być już wiadome, czy wzgórze to jest bronione przez większe siły (z mapy wynika, że jest w nie całkiem niezły wgląd). Manewr musi być oczywiście wykonany tak, aby nie podstawić flanki kawalerii pod kontratak z lasu E, 1 szwadron musi zostać pozostawiony jako flankowe ubezpieczenie od strony lasu C. Co więcej kawaleria musi mieć rozkaz, aby w przypadku ataku na piechotę znaczących sił kawalerii nieprzyjaciela z lasu E natychmiast porzuciła obchodzenie i kontratakowała tą kawalerię. Po rozpoczęciu ruchu przez piechotę bateria wychodzi z lasu, i manewruje tak, aby wziąć pod ostrzał przerwę między lasem E i wzgórzem D oraz bliższy stok tego wzgórza, a równocześnie nie znaleźć się w zasięgu bezpośredniego ataku z lasu E i nie oddalać się poza odległość wsparcia od operującej tu własnej kawalerii. To oczywiście są dyspozycje początkowe, które mogą ulegać zmianie, gdyby zmieniła się ocena sił nieprzyjaciela utrzymujących pozycję. Oczywiście te dyspozycje należy zmodyfikować, gdyby rzeka była możliwa do sforsowania. O organizacji ataku na każdą z następnych możliwych pozycji można by napisać podobne wypracowanie....



Propozycja Roberta

Następnie odpowiedź Roberta:

1. szyk kolumny marszowej: LP (lekka piechota),LP, bateria 8pd, LP, PL (piechota liniowa), PL, PL. Ok. 1 km z przodu pułk strzelców konnych w szyku: szwadron z przodu (w szyku rozproszonym), 2 szwadrony w kolumnie marszowej, po kompanii w szyku rozproszonym ok. 500 metrów po bokach

2. plany kolejności rozpoznań, szyku i dyspozycji w zależności od zastanej sytuacji jeśli chodzi o nieprzyjaciela i teren

3. działania kawalerii: w początkowej fazie 1 szwadron ma rozpoznać rzekę, czy jest możliwa do przebycia, w dalszej kolejności ten sam szwadron las po drugiej stronie rzeki, do głębokości ok. 500 m , pkt. F trzymając się skraju lasu, tak, by się nie pokazywać, wreszcie pkt. G z wysłaniem rozpoznania drogą na wschód; 2., 3. i 4. szwadrony rozpoznają las przed kolumną marszową, w dalszej kolejności 2. ( i ew. 3. szwadron, który wspiera 2.) wychodząc z dużego kompleksu leśnego na wschód od drogi rozpoznają las E, 4. szwadron w ukryciu na zachód od drogi. Jeśli las E jest obsadzony, sprawdzają zasięg linii wroga, następnie powrót na lizjerę lasu, z którego wyszli i osłaniają rozwinięcie piechoty w lesie. Szwadron 4. stara się rozpoznać sytuację za lasem E oraz za wzgórzem D, idąc na zachód od drogi i lasu E. Jeśli brak nieprzyjaciela w lesie E, 2. szwadron rozpoznaje wzgórze D (stały obserwator na wzgórzu D). 3. szwadron cały czas wspiera 2. Jeśli D jest obsadzone, starają się rozpoznać siły obsadzające i utrzymać północną linię lasu E do czasu nadejścia piechoty. W tym czasie 4. szwadron rozpoznaje sytuację za D , las C oraz A. Jeśli rzeka jest nie do przebycia, 1. szwadron wspiera działania 4. szwadronu. Jeśli rzeka zostanie przekroczona, a w dalszych działaniach zostanie napotkany nieprzyjaciel po drugiej stronie, 1. szwadron ma za zadanie zatrzymać bądź opóźniać jego działania.

4. dyspozycje będą dotyczyły rozpoznawania kolejnych obiektów i zajmowania kolejnych korzystnych rubieży terenowych.

5. Jeśli E będzie wolne, D obsadzone bez istotnego wsparcia w C i A- zajęcie E ewentualnie z próbą zdobycia D. Jeśli E zajęte, D,C i A nieobsadzone- zajęcie lasu na południe od E w szyku bojowym, próba zdobycia E i D. Jeśli DE wolne- AC zajęte małymi siłami- uderzenie na AC, jeśli porównywalnymi- zajęcie ED z kontrolą mostu B artylerią, uderzenie na CA po wsparciu. Jeśli większymi- nie ujawnianie się z dużego lasu na południe od E, odwrót pod osłoną lasu.

6. jeśli okażą się słabsze, należy jak najszybciej opanować EDB, następnie CA; jeśli okażą się porównywalne- zająć możliwie najkorzystniejszą pozycję do natarcia na ABC- najlepiej zająć DE, atak po nadejściu wsparcia w dniu kolejnym; jeśli okażą się silniejsze- wycofanie pod osłoną lasu, Dlatego piechota nie wychodzi z dużego lasu przed uzyskaniem efektów rozpoznania z DECA.

7. czoło kolumny po dojściu do skraju dużego lasu nie ujawniając się na skraju lasu rozwija się - 1 LP na lewo od drogi zostawiając miejsce dla rozstawienia artylerii na lewo od drogi, 2 i 3 LP na prawo od drogi. 1,2,3 PL w kolumnie marszowej na drodze.

a. Jeśli siły nieprzyjaciela w E mniejsze- 1 LP ubezpiecza baterię, 2 i 3 LP z ½ batalionu w kolumnie kompanijnej a ½ rozproszoną uderza na E, 1,2,3 PL w drugim rzucie. Kawaleria ubezpiecza lewą flankę ugrupowania i uderza od tyłu/boku na jednostki za E lub wycofujące się z E.

b. Jeśli siły nieprzyjaciela na D mniejsze, a w CA brak nieprzyjaciela lub wyraźnie słabszy - 2 i 3 LP zajmują E, bateria i 1 LP zajmują pozycję na wysokości E na zachód od drogi z możliwością ostrzału obu stron D, 1,2,3 PL idą drogą do północnego skraju E, następnie rozwijają się i uderzają 2 batalionami w 1.rzucie jednocześnie z atakiem 2 i 3 LP. Kawaleria ubezpiecza lewą flankę ugrupowania i uderza od tyłu/boku na jednostki za D lub wycofujące się z D.

c. Jeśli siły w CA mniejsze, DE wolne - bateria i 1 LP zajmują D, 2 i 3 LP w 1. rzucie z 1,2,3 PL w 2. rzucie uderzają na C, następnie na A. 1.szwadron ubezpiecza lewą flankę, 2 i 3 prawą, w miarę możliwości wychodzą na bok/tyły ugrupowania w CA.

d. Jeśli siły porównywalne: atak całością sił na E dla zdobycia przestrzeni operacyjnej i wyjścia z lasu, w miarę możliwości atak na D i zablokowanie ogniem dział przejścia przez B.

e. Jeśli siły mniejsze niewiele - zajęcie skraju lasu na południe od E z piechotą liniową w 2. rzucie i kawalerią w odwodzie oraz ubezpieczeniu flanek.

f. Jeśli siły nieprzyjaciela przeważające - wycofanie z lasu najpierw PL i artyleria z kawalerią i LP osłaniającą odwrót i opóźniającą w lesie pościg.

Generalnie - kawaleria ma rozpoznać las na południe od E, rzekę i możliwość jej przekroczenia, pkt ABCDEFG, z patrolami wysłanymi na zachód, wschód i północ po zajęciu odpowiednio GCA. Ubezpiecza flanki piechoty, opóźnia działania pościgowe w razie przewagi nieprzyjaciela, wychodzi na flanki i tyły przeciwnika walczącego z piechotą

LP - zajmuje i osłania ugrupowanie w dużym lesie na południe od E, ubezpiecza baterię 1 batalionem, atakuje E jako pierwszy rzut, wiąże przeciwnika na D, atakuje C i A jako pierwszy rzut

PL - atakuje jako 1.rzut D z kierunku SW, wspiera natarcie LP na E, C i A jako 2. rzut, wspiera obronę LP w 2.rzucie w dużym lesie, jeśli nieprzyjaciel nie będzie zbytnio przeważał. Wycofuje się drogą, jeśli duża przewaga nieprzyjaciela.

Artyleria - z pozycji na lewo od drogi osłania rozwinięcie w lesie na południe od E i wspiera natarcie na E, z pozycji na W od lasu E wspiera natarcie na D, z pozycji na D trzyma pod ogniem most B, wspiera atak na C i A.



Propozycja Autora zadania

Na koniec propozycja podana przez Autora zadania, Autor nie zastosował się jednak do numeracji pytań, a raczej do własnego toku myślenia ;-)

Pierwszym rozkazem po około 10 km marszu powinno być zarządzenie postoju dla wszystkich oddziałów, które nie mają innych zadań. Oddziały winny odpoczywać wzdłuż drogi wystawiając warty w głąb lasu, a do osłony artylerii należy wyznaczyć kompanie grenadierskie z batalionów liniowych maszerujących bezpośrednio przed i za baterią. Wynika z tego także szyk marszowy :

2-gi szwadron kawalerii jako straż przednia - zajmuje w czasie odpoczynku skraj lasu Kolumna główna

1 - szy szwadron kawalerii

3 - ci szwadron kawalerii - kompaniami w szyku rozproszonym jako straż boczna

Sztab

l - szy batalion pułku lekkiej piechoty

II - gi batalion pułku lekkiej piechoty

l - szy batalion pułku piechoty liniowej

Bateria artylerii pieszej

II - gi batalion pułku piechoty liniowej

III - ci batalion pułku piechoty liniowej

III - ci batalion pułku lekkiej piechoty - na wypadek zaatakowania kolumny w lesie.

4 - ty szwadron kawalerii jako straż tylna - nie dalej niż o 1km.

Rozważenie sytuacji

1. Siły nieprzyjaciela nie są znane

2. Rozeznania tych sił i pozycji przez nie zajmowanych można dokonać :

A. Rozpoznaniem kawaleryjskim z drugiego, wyżej położonego brzegu rzeki

B. Rozpoznaniem przez walkę, atakując domniemane pozycje.

Rozpoznanie kawaleryjskie:

3. 1 - szy szwadron kawalerii otrzymuje rozkaz udania się pod osłoną lasu na drugi brzeg rzeki, tak, aby z punktu "F" lub "G" rozeznać :

Dolinę rzeki, przedpole mostu "B", ruch wojsk na drodze wiodącej z miejscowości "A" przez las na wschód oraz ewentualną obecność nieprzyjacielskich wojsk w lesie "F" i "G", za lasem "E", na górze "D" i za lasem "C".

4. Obecność silniejszych nieprzyjacielskich oddziałów w lesie "F" i/lub w lesie "G" oraz na przedpolu mostu "B" wskazuje na duży oddział nieprzyjacielski ustawiony na tej pozycji i powinien skłonić dowódcę brygady do nie ujawniania swych sił i przyjęcia pozycji obronnej na brzegu lasu (np. jak to przedstawiono w punkcie 9 A).

Rozpoznanie przez walkę:

5. W oparciu o wyniki rozpoznania kawaleryjskiego, które jak wynika z mapy zająć może do 2 godzin, jeśli dowódca brygady dojdzie do wniosku, iż nieprzyjaciel nie jest w znacznej przewadze i atak jest możliwy, może on wydać następujące rozkazy:

l - szy batalion pułku lekkiej piechoty w asyście 1 - szego szwadronu kawalerii rozwija się na prawo od wylotu drogi na północ na skraju lasu i dokonuje rekonesansu lasu "E". Wiadomość o silnym obsadzeniu tego lasu przez nieprzyjaciela może być wskazówką co do jego sil i skłonić może ewentualnie do zaniechania zamiaru ataku.

6. Po zajęciu lasu "E" kolumna brygady rozwija się na brzegu lasu ( wewnątrz, by nie ujawniać sil i dyslokacji). Na lewo od osi drogi stają trzy bataliony liniowe w kolumnach dywizjonowych, w osi drogi staje zaprzodkowana artyleria, a na prawo od osi drogi staja pozostałe dwa bataliony lekkie.

7. 3 - ci szwadron kawalerii dokonuje rozpoznania w kierunku lasu "C", zwracając także uwagę na siły przeciwnika na górze "D" i za nią.

8. 4 - szy szwadron kawalerii osłania formowanie brygady na skraju lasu.

9. Po otrzymaniu wszystkich meldunków następuje ocena sytuacji, sił i dyslokacji przeciwnika :

A. Jeżeli przeciwnik okaże się zbyt silny lub pozycja zawczasu umocniona, należy go niepokoić kawalerią z lasu "F" i lekką piechotą z lasu "E". Brygada pozostaje rozwinięta na skraju lasu na pozycji wyjściowej markując przez przyjęcie szyku mieszanego (orde mix) lub liniowego, siły większe od posiadanych.

B. Nieprzyjaciel znacznie słabszy liczebnie zostaje zaatakowany natychmiast czołowo, a kawaleria zostaje użyta do manewru okrążającego i wyłapywania uciekających.

C. Nieprzyjaciel o siłach zbliżonych liczebnie do własnych może zostać zaatakowany w następujący sposób :

10. Po uzyskaniu meldunku, iż las "E" jest wolny od przeciwnika, zostaje wydany rozkaz dla II- giego i III - ciego batalionu lekkiego do zajęcia w lesie "E" pozycji będącej bazą dla dalszych działań. Następnie l - szy batalion lekki przesuwa się na prawo w kierunku rzeki.

11. Po otrzymaniu meldunków o zajęciu nakazanych pozycji przez bataliony pułku lekkiego zostaje wydany rozkaz dla pułku piechoty liniowej do wymarszu z lasu w szyku "schodami w lewo" ( en echelon ) i marszu baterii artylerii w osi drogi na wysokości ostatniego (tj. skrajnego lewego) batalionu piechoty liniowej.

12. 4 - ty szwadron kawalerii osłania lewa flankę tego zgrupowania.

13.1 - szy batalion lekki otrzymuje rozkaz atakowania wzdłuż linii rzeki (bez jej przekraczania) w kierunku północnym z celem na moście "B".

14. Kontrataki ze wzgórza "D" odpierane są przez 2 bataliony lekkie z lasu "E" wspomagane przez 1 - szy szwadron kawalerii.

15.Atak czołowy na wzgórze "D" przeprowadzają dwa prawe bataliony liniowe wspomagane przez 3 - ci szwadron kawalerii.

16.Trzeci (lewy) batalion piechoty liniowej, bateria artylerii i osłaniający na lewej flance 4 - ty szwadron kawalerii stanowią rezerwę na lewo od osi drogi, na rubieży lasu "E", a także w celu odpierania możliwych kontrataków z lasu "C".

17. Ponieważ artylerii przeciwnika można się spodziewać na wzgórzu "D", artylerię własną należy ustawić tak, aby było możliwe rażenie ogniem wzdłuż lewej flanki batalionów liniowych idących do natarcia.

18. Jeżeli tym sposobem, a także angażując lekkie bataliony z lasu "E", uda się zdobycie wzgórza "D", uzyskuje się pozycje wyjściową do skutecznego działania na miejscowość "A" i most "B" oraz na linie łącząca te obiekty.

19. Kontynuowanie ataku z tej górującej pozycji zmusza przeciwnika albo do zamknięcia się w obronie miejscowości "A", albo do wycofania się z tej pozycji. Kierunek wycofywania daje wskazówki co do dalszych kroków.

20.W wypadku wycofania się nieprzyjaciela, należy zająć jego pozycje tylko częścią sił, a kawalerii użyć do śledzenia odwrotu nieprzyjaciela i patrolowania pozostałych dróg.

21.1 - szy szwadron kawalerii winien być użyty do chronienia prawej flanki atakującego l - szego lekkiego batalionu i obserwacji z punktów "F" i "G". Kompanii tego szwadronu należy używać naprzemiennie, ponieważ pozbawiony on był wypoczynku w marszu.

Nie wszystkie jednostki wymieniono w poszczególnych punktach. Dotyczy to także sztabu, którego dyslokacja podyktowana jest potrzeba chwili. Powyższe uwagi są propozycją ukierunkowaną na zapewnienie bezpieczeństwa brygady, będącej strażą przednia a nie klubem straceńców, ale jeśli ktoś będzie miał lepszy pomysł i odniesie w toku jego realizacji błyskotliwe zwycięstwo, to tym bardziej będziemy się wszyscy cieszyć. O czym przekonany jest ANDREAS.

Jak widzicie, możliwości rozegrania jest wiele - te sprawdzone przez nas, podano w opisie naszych bitew. Inne pozostawiamy chętnym do rozegrania. Będziemy wdzięczni za wszelkie komentarze i uwagi.

Komentarze

Wt 04 Lip, 2006 Gość napisał:
Sorry. Oczywiście liniowa na lewo z kawalerią ;-)

Wt 04 Lip, 2006 Gość napisał:
Zadanie fajne, chociaż dość proste:

1. Dyslokacja
Zakładam, że przeciwnik ma jakieś rozpoznanie już w lesie, ale główna linia obrony, to raczej CADB jako pozycje szczególnie do tego przydatne i zapewniające wzajemną osłonę.
Lekką piechotę z ubezpieczeniem szwadronu jazdy rozwijam frontem ku północy, a resztę piechoty i artylerię pozostawiam w szyku marszowym. Rozwinięcie na północnym krańcy wg schematy jak niżej.
Jeden szwadron jazdy jako rezerwa. W lesie piechota może opierać się nieprzyjacielskiej jeździe lub grenadierom bez problemu, a nim dojdę do północnego kraju lasu, to chcę trochę się wywiedzieć o przeciwniku. Może uda się go także wprowadzić w błąd.
Północny kraj lasu obsadzam następująco: liniowa na prawo, lekka i kawaleria na lewo, a artyleria w centrum. Nie znam wielkości sił przeciwnika, więc muszę dać jeździe pole do ewentualnych manewrów osłaniających i nie stracić w odwrocie dział. Piechota ma mieć po 1 batalionie w linii, a po 2 w kolumnach.

2. Wywiad.
Dwa pozostałe szwadrony jazdy rozpoznają ewentualne brody na rzece. Szyk rozproszony - jeden rozpoznaje, drugi ubezpiecza
a) jest bród
Rozpoznać kępę F i jeśli jest czysto, to jeden szwadron pozoruje ubezpieczenie jednostki poruszającej się z F lub G na most B. Jeśli kępa jest zajęta przez wrogie wojska, to podobnie na południowo-wschodnim krańcu polany. Jeden szwadron ma wrócić po wykonaniu zadania. Oczywiście po cichu. Ponadto zadanie dla pozostających to rozpoznanie wszelkich ruchów na linii BG (posiłki, przemarsze itp.) oraz wsparcie natarcia na most.
b) nie ma brodu
Rozpoznać brzeg rzeki i kępę E. Jeśli (w co wątpię) kępa jest czysta, to jeden szardon ma ją zająć do przybycia piechoty, a drugi wraca do sił głównych. Prawdopodobnie kępa będzie zajęta, wtedy spróbować wyciągnąć przeciwnika z zarośli i pozorując ucieczkę w dół rzeki, a potem brzegiem lasu do drogi wciągnąć ewentualny pościg w pułapkę ogniową.

3. Związanie.
a) Jeśli przeciwnik był na tyle głupi, żeby wysunąć artylerię do E, to ruszam od prawej piechotą, potem ostrzał na kępę z dział, a następnie szarża szwadronem jazdy i piechotą lekką. Liniowa w sile 1 batalionu na zachód od E, pozostałe mogą podejść trochę, ale nie za bardzo - teren jest idealny dla szarży jazdy od północy. Moja artyleria ma się lekko wysunąć na pn-zach od drogi, a jazda ma stanąć na jej prawym skrzydle.
Przez kępę E raczej nikt nie przejdzie, a jeśli jakimś cudem przejdzie po piechocie ukrytej w zaroślach to wprost pod szable jazdy. Na moim lewym skrzydle mam liniówkę i artylerię frontem do wroga, a jeszcze poza zasięgiem jakichkolwiek luf z linii CD. W dodatku ubezpieczoną jazdą na skrzydle.
b) Jeśli przeciwnik był cwany to umieścił w E piechotę. Artylerię ma na linii CD lub pewniej na wzgórzu dla lepszego pola widzenia. Piechota będzie też w C, A i B, a jazda między C i D. Muszę go wywabić i obejść. Nie opłaca mi się atakować na kępę, bo zwycięstwo byłoby krwawe i stawiałoby mnie w trudnej sytuacji taktycznej. Muszę przyjąc starcie na zachód od drogi.
Najpierw kilka salw po E i pozorowany atak lekkim batalionem, żeby dowódca z E wysłał kurierów do swojego generała. Jazda na lewym skrzydle zajmuje pozycję frontem na pn-wsch jakieś 500 m przed lasem Artleria w miejscu, ale frontem na godz. 10:00. Za jazdą rozwijam piechotę liniową w linie.
Z E oraz z pozycji z tyłu (A lub wzgórza) wygląda to na rozwinięcie do ataku na kępę, co skwapliwy przeciwnik napewno będzie chciał wykorzystać. Wyciągnie piechotę z C jako ubezpieczenie, a jazdą zaszarżuje na moje statyczne szwadrony. No chyba, że poczeka na mój atak na kępę, ale wtedy może ją łatwo stracić i nagle znaleźć się w niewygodnej sytuacji taktycznej.
Teraz ruszam całą lekką piechotą na E a jazdę cofam za nią - na płd-wch pomiędzy las i kępę. Jazda wroga szarżuje teraz na lufy moich dział i piechoty liniowej.
No i teraz mamy moment decydujący. Jadą ponad 1,5 km więc nie za szybko to mam czas na kilka salw. Ich lewe skrzydło musi się także oprzeć moim szwadronom. Jak mnie odbiją to moja jazda musi spowolnić mój odwrót do lasu. Jak ja ich odbiję, to ich mam.

4. Przełamanie
Moja lekka piechota raczej niewiele wskóra, ale zwiąże przeciwnika w E i w połączeniu z kurzawą po szarży na ich prawym skrzydle upewni nieprzyjacielskiego dowódcę, że mnie dorwał. Nie zdąży wycofać piechoty do C nim jego własna jazda z moją na karku nie wpadną na nią i nie rozbiją jej szyków. Nim się połapie już moja jazda uderza na jego działa na D, a piechota liniowa napiera w kierunku C. Jeśli w kępie nie było jednostki superhiperdoborowej, to wątpię czy pozostaną na stanowiskach mając przed sobą moją piechotę i artylerię, po prawej piechotę liniową, a za plecami jazdę. Uciekającymi zajmie się jazda, wzgórzem liniowa, a uderzeniem na kępę i most lekka. Mam nadzieję, że do walki o most włączy się też szwadron zza rzeki (o ile się tam znalazł i ma kumatego dowódcę). Jak wróg nie ma jeszcze dość, to moją artylerię ustawię na wzgórzu. I znowu mam przeciwnika w moim półkolu. W zasadzie to może sobie ginąć jak mu zależy na sławie.

5. Pościg
Jazdy już nie ruszam, bo musi znowu przejść do działań rozpoznawczych oraz wyłapywania zbiegów. Najzwyczajniej w świecie rozwijam klasyczne linie piechoty na półkolu wsch-pd od A. Wysyłam parlamentariusza, bo po co niszczyć miasteczko. Chyba, że przeciwnik odrzuci moje warunki.
Wtedy kanonierzy urządzają sobie ostre strzelanie, a piechota gromi próby kontrataków z C lub A. Chociaż dość sporo o ich dowódcach mógłbym się dowiedzieć od jeńców, więc liczę, że sam obiekt przejmę raczej nie zniszczony.

Wt 06 Lip, 2004 Hubert napisał:
Gdybym wiedział, że moje rozwiązanie ma iść do publikacji, to pewnie napisałbym je trochę inaczej ;-)


Dodaj komentarz